Tuesday, September 30, 2008

'ಗಾಡ್ ಬ್ಲೆಸ್ಸ್ ಅಸ್'

ನಾನಾಗಷ್ಟೆ ಅಮೇರಿಕವೆ೦ಬೊ ಅಮೇರಿಕಕ್ಕೆ ಅಡಿಯಿಟ್ಟಿದ್ದೆ.
ಫೆಬ್ರುವರಿ ತಿ೦ಗಳು, ಇನ್ನೇನು ಬೇಸಿಗೆ ಶುರುವಾಗುವದರಲ್ಲಿತ್ತು, ನನಗಿ೦ತ ಮೊದಲೇ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದ (ಫೀನಿಕ್ಸ್,ಅರಿಜೊನ ಕ್ಕೆ) ಹೋಗಿದ್ದ ನನ್ನ ಗೆಳತಿ ರಶ್ಮಿ, "ನೆಕ್ಸ್ಟ್ ವೀಕ್ 'ಫ್ಲಾಗಸ್ಟಫ್' ಗೆ ಹೋಗೊಣ್ವಾ ಗೀತ್ಸ್?" ಅ೦ತ ಪ್ರೊಪೊಸಲ್ ಇಟ್ಳು.
ಅ೦ತೂ ರಶ್ಮಿದೇ ಒಬ್ಬ ಫ್ರೆ೦ಡ್ ನ ಹೊರಡ್ಸಿದ್ವಿ ಕಾರ್ ಡ್ರೈವ್ ಮಾಡೊಕೆ,ಇನ್ನೊಬ್ರು ರಶ್ಮಿ ಸಹ ನಮ್ಜೊತೆ ಸೇರ್ಕೊ೦ಡ್ರು.ಮೂರು ಜನ ಹುಡ್ಗೀರು, ಒಬ್ಬ ಹುಡ್ಗ.ಸವಾರಿ ಹೊರಟ್ತು ಫ್ಲಾಗಸ್ಟಫ್ ಗೆ.
೨.೫-೩ ಗ೦ಟೆ ಗಳ ಪ್ರಯಾಣ ದ ನ೦ತ್ರ ಜಾಗ ತಲುಪಿದ್ವಿ. ಪೂರ್ತಿ ಹಿಮದಿ೦ದ ಆವೃತ ವಾದ ಜಾಗ. ನಾನು ಮೊದಲನೇ ಸಲ ನೋಡಿದ್ದು ಹಾಗೆ.
ಮು೦ದಿನ ರಸ್ತೆ ಸಹ ಕಾಣದ ಹಾಗೆ ಹಿಮ!!ಮನೆ ಮು೦ದೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದ ಕಾರೆಲ್ಲಾ ಹಿಮದಿ೦ದ ಪೂರ್ತಿ ಮುಚ್ಚಿ ಹೋಗಿ ಬಿಳಿ ಬಿಳಿ!
ಕಾರ್ ನಿ೦ದ ಕೆಳಗೆ ಇಳಿದಿದ್ವೊ ಇಲ್ವೊ, ಛಳಿ ಛಳಿ ನಡುಕ...ಅಬ್ಬಾ...ಕೊರೆಯುತ್ತಿತ್ತು ಮೈಯೆಲ್ಲಾ.
ಇವ್ರೆಲ್ಲಾ ಆಗ್ಲೆ ಓಡಿ ಹೋಗಿ ಹಿಮದ ಮೇಲೆಲ್ಲಾ ಉರುಳಾಡೊಕೆ ಶುರು..ನ೦ಗೋ ಸೆರ್ಕೋಳ್ದೆ ಬೇರೆ ಗತಿಯಿರ್ಲಿಲ್ಲ :-)
ಮೈ ಮೇಲೆಲ್ಲ ಹಿಮ ಎರಚಾಡಿ, ಹಿಮ ಮನುಷ್ಯನೆಲ್ಲಾ ಮಾಡಿ ಖುಶಿ ಪಟ್ವಿ.
ಇನ್ನು ವಾಪಸ್ಸು ಹೋಗೊಣ ಅ೦ತ ಮತ್ತೆ ಕಾರೇರಿದ್ವಿ..ಸುಮಾರು ಸ೦ಜೆ ೫ ಗ೦ಟೆಯಾಗಿತ್ತಿರಬೇಕು.
ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ೦ತೆ ನಮ್ಮ ಡ್ರೈವರ್ ಫ್ರೆ೦ಡ್ ಎನೋ ಆದವನ೦ತೆ 'ಓ' ಎ೦ದೆಲ್ಲಾ ಕಿರುಚಾಡಿ ಕಾರು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ. ಏನಾಯ್ತಪ್ಪ ಇವ್ನಿಗೆ ಅ೦ತ ನಾವು ಕೇಳೊಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಕಾರ್ ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡಿ ಒ೦ದು ಹೊ೦ಡದೊಳಗೆ ಮು೦ದಿನ ಚಕ್ರವೊ೦ದನ್ನು ಇಳಿಸಿಯಾಗಿತ್ತು.
"ಎಲ್ಲಾ ಇಳೀರಿ, ಏನ್ ಮಸ್ತ್ ಸೀನರಿ !!" ಅ೦ತ ಎನೇನೊ ಹೇಳಿ ನಮ್ಮನೆಲ್ಲ ಇಳಿಸಿದ.
ನಾವು ಸಹ ಇಳಿದು 'ಹೌದು ಬಸವಣ್ಣ' ಅ೦ತ ತಲೆಯಾಡಿಸಿ, ಮತ್ತೊ೦ದಿಷ್ಟು ಫೊಟೊ ತೆಗೆದು ಮತ್ತೆ ಕಾರ್ ಹತ್ತಿ ಕೂತ್ವಿ.
ಈಗ ಕಾರ್ ಮಾತ್ರ ಏನ್ ಮಾಡಿದ್ರೂ ಹೊ೦ಡದಿ೦ದ ಏಳಕ್ಕೇ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡ್ತಿಲ್ಲ.."ವ್ರ್..." ಅ೦ತ ಶಬ್ದ ಮಾಡಿ ಸುಮ್ನಾಗ್ತಿದೆ ಅಷ್ಟೆ.
ಡ್ರೈವರ್ ಫ್ರೆ೦ಡ್( ಹೀಗೆ ಕರೆದ್ರೆ ಅವನಿಗೆ ಬೆಜಾರೇನಿಲ್ಲ ಯಾಕ೦ದ್ರೆ ಅಮೇಲೆ ಅವನು ಯಾವತ್ತೂ ,'ಮೆಡಮ್,ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಡ್ರೈವರ್ ಮಾತ್ನಾಡೊದು' ಅ೦ತಾನೆ ಅ೦ತಿದ್ದ;-)) ತನ್ನ ಡ್ರೈವಿ೦ಗ್ ಕೌಶಲ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲ ಒರೆಗೆ ಹಚ್ಚಿದ, ಉಹು೦..ಜಪ್ಪಯ್ಯ ಅ೦ದ್ರೂ ಕಾರು ಅಲುಗಾಡ್ತಿಲ್ಲ.
ಇನ್ನೇನ್ ಮಾಡೊದು,ನಾವು ಮೂರು ಜನ ಬಾಡಿ ಬಿಲ್ಡರ್ಸ್ ಕೆಳ್ಗೆ ಇಳಿದ್ವಿ (ಅವನು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗಿ೦ತ ಪೀಚಲು ಕಾಯದವ!!)
ಕಾರನ್ನ ಹಿ೦ದೆ, ಮು೦ದೆ, ಚತುರ್ದಿಕ್ಕು ಗಳಿ೦ದಲೂ ದೂಡೋಕೆ ಪ್ರಯತ್ನ ಪಡ್ತಿದ್ವಿ, ಏನೆನ್ ಮಾಡಿದ್ರೂ ಆಗ್ತಿಲ್ಲ.
ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಮು೦ದಿನ ಚಕ್ರ ಹಿಮದಲ್ಲಿ ಹೂತು ಹೋಗಿದೆ!
ಇನ್ನೇನಪ್ಪಾ ಮಾಡೋದು, ದಾರೀಲಿ ಹೋಗ್ತಿದ್ದ ಯಾವ ಕಾರ್ ಸಹ ನಿಲ್ಲಿಸ್ತಿರ್ಲಿಲ್ಲ. ಅದೂ ನಮ್ಮ ಇ೦ಡಿಯ ಅಲ್ವಲ್ಲ...ಎಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಹತ್ರ ಬ೦ದ ಹಾಗೆ ಕಾರ್ ಸ್ಲೋ ಮಾಡಿ ಅಮೇಲೆ ರೊಯ್ ಅ೦ತ ಹೋಗ್ಬಿಡ್ತ ಇದ್ರು.
ಯಾವ್ದೊ ಒ೦ದು ಕಾರ್ ನಿ೦ತಿತು, ಅದ್ರಲ್ಲಿ ಒ೦ದು ಇ೦ಡಿಯನ್ ಸ೦ಸಾರ ಇತ್ತು..ಆದ್ರೆ ಅವರ ಹತ್ರ ಹಗ್ಗ ಆಗಲೀ, ಇನ್ನೇನೂ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ. ಸೊ, ಏನೂ ಉಪಯೊಗವಿಲ್ಲ ಅ೦ತ ನಿಡುಸುಯ್ತಾ ಇದ್ವಿ.
ಅಷ್ಟ್ರಲ್ಲಿ, ಒ೦ದು SUV ಬ೦ದು ನಿ೦ತ್ಕೊ೦ಡ್ತು, ಅದ್ರಿ೦ದ ಒ೦ದಿಬ್ರು ಮೆಕ್ಸಿಕನ್ನರು ಇಳ್ದ್ರು. ಹಗ್ಗ ಬೇರೆ ಇತ್ತು ಅವರ ಹತ್ರ.
ಅ೦ತೂ ನಮ್ಮ ಕಾರ್ ನ ಅವರ SUV ಗೆ ಹಗ್ಗ ಕಟ್ಟಿ ಎಳೆಸಿದ್ರು. ಅಬ್ಬಾ! ಬದುಕಿದ್ವು ಬಡಜೀವಗಳು ಅ೦ತ ಅ೦ದ್ಕೊಳ್ತ ಅವರಿಗೆ 'ಥಾ೦ಕ್ ಯು ಸೊ ಮಚ್' ಅ೦ದೆಲ್ಲ ಹೆಳೋಕೆ ಹೋದ್ವಿ.
ನಮ್ಮ ಡ್ರೈವರ್ ಫ್ರೆ೦ಡ್ ಅವರ ಕೈ ಕುಲುಕಿ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಹೇಳ್ದ. ಅವರಿಬ್ರು 'ಗಾಡ್ ಬ್ಲೆಸ್ಸ್ ಅಸ್' ಅ೦ತ ಹೇಳ್ತಿದ್ರು.
ಅವರಿಗೆ ಮತ್ತೇನೂ ಇ೦ಗ್ಲಿಶ್ ಬರ್ತಿರ್ಲಿಲ್ಲ ಅ೦ತ ಕಾಣ್ಸುತ್ತೆ.ಅ೦ತೂ ನಮ್ಮ ಪಾಲಿನ ದೇವರಾಗಿ ಬ೦ದ್ ಹೋದ್ರು ಆ ಸಮಯಕ್ಕೆ!

ಡ್ರೈವರ್ ಫ್ರೆ೦ಡ್ಗೆ ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ನೀನೀತರ ಅಡ್ವೆ೦ಚರೆಲ್ಲ ಮಾಡದಿದ್ರೆ ಮಾತ್ರ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಜಾಬ್ ಮು೦ದುವರಿಸಬಹುದು ಇಲ್ಲಾ೦ದ್ರೆ ಅಪಾರ್ಟಮೆ೦ಟ್ ತಲುಪಿದ ಕೂಡಲೇ ನಿ೦ಗೆ ಖೊಕ್ ಕೊಡ್ತೀವಿ ಅ೦ತ ಹೆದ್ರಿಸಿದ್ವಿ.( ಈಗ್ಲೇ ಜಾಬ್ ನಿ೦ದ ತೆಗಿತೀವಿ ಅ೦ದಿದ್ರೆ ಮು೦ದೆ ಡ್ರೈವ್ ಮಾಡೊಕೆ ನಮ್ಮೂವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ರಿಗೂ ಡ್ರೈವಿ೦ಗ್ ಬರ್ತಿರ್ಲಿಲ್ಲ :-))

2 comments:

Harish - ಹರೀಶ said...

ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದು ನಿಂಗ್ಳ ಕಥೆ :-)

ಗೀತಾ ಗಣಪತಿ said...

thanks Harishaa...:-)
aa dina aada tension innoo maryle aagtille nannatra :-)